Badania studukatówki zostały przeprowadzone trzyetapowo, poprzez kwerendy w kolekcjach muzealnych, pozyskanie informacji o egzemplarzach w zbiorach prywatnych oraz skompletowanie katalogów aukcyjnych.

Dzięki świetnej współpracy z muzeami możliwe było uzyskanie obszernej dokumentacji egzemplarzy studukatówek bydgoskich z kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie, Zamku Królewskiego na Wawelu, Węgierskiego Muzeum Narodowego w Budapeszcie oraz Państwowych zbiorów sztuki w Dreźnie. Poza ostatnią wszystkie te monety zostały zbadane przez autora, co przełożyło się możliwość dokładnej analizy każdej z nich i zobaczenia szczegółów niewidocznych na zdjęciach.

Dodatkowo dzięki uprzejmości laboratorium LANBOZ z Muzeum Narodowego w Krakowie autor książki miał unikalną możliwość uczestnictwa w pierwszych w historii badaniach składu pierwiastkowego obydwu krakowskich studukatówek.

Najtrudniejszym etapem kompletowania materiału do badań było pozyskanie informacji o monetach ze zbiorów prywatnych. Niektóre z nich zostały na szczęście przekazane przez kolekcjonerów różnym instytucjom; przykładem jest tutaj egzemplarz z kolekcji Josiah Kirby Lilly Jr., ofiarowany Smithsonian Institution w 1966 r. Niegdyś przechowywany był w prywatnej kolekcji, dziś można go zobaczyć na żywo na wystawie w Waszyngtonie. W książce udało się również opublikować zdjęcia dwóch złotych studukatówek ze zbiorów prywatnych - J. K. Lilly oraz z kolekcji Aureus Polonicus.

Niezmiernie ważne było zebranie wszystkich katalogów i cenników, w których pojawiło się 100 dukatów Zygmunta III Wazy. Skompletowanie tego zestawu, od najstarszego katalogu z 1911 r. po najnowszy z 2018 r. było czasochłonne, ale po zeskanowaniu wybranych stron w wysokiej rozdzielczości pozwoliło to uzyskać wystarczająco dobry jakościowo materiał do dalszych badań. Na uwagę zasługują nie tylko same monety, ale także kolekcje, w których zostały one odnotowane. Skompletowane w ten sposób fotografii poszczególnych monet (ze wszystkich aukcji i kolekcji) zostały wielokrotnie porównywane, co pozwoliło wyróżnić reprezentację znanych złotych studukatówek.

Równie ważne, co skompletowanie informacji o wszystkich znanych studukatówkach jest zebranie informacji o nieistniejących egzemplarzach, wymienionych w literaturze. Należą do nich rzekome egzemplarze z kolekcji króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, kolekcji króla Faruka, znaleziska monet w Ławrze Peczerskiej oraz w kolekcji monet brytyjskich. Nieprawidłowości dotyczące tych sztuk wyjaśniono szczegółowo i poparto dowodami w książce.

Logowanie

jedenaście + 12 =

Nie pamiętasz hasła?